آزادی بیان!
چند وقته به علت امور خیری که در پیش دارم! فرصت نمی کنم ذهنم رو تخلیه کنم تو صفحات وب. چند موردی هست که باید حتما دربارشون بنویسم که بمونن سرفرصت.
و اما...
یک سالی هست که مشترک مجله امتداد متعلق به ستاد راهیان نور هستم. در نوع خودش علیرغم انتقاداتی که بهش وارده محتویات خوبی داره. امروز صبح که رفتم بیرون دیدم مجله اومده و رو جاکفشی سرایدار بلوکه. به خاطر احترام به سرایدار برش نداشتم تا خودش بياره دره خونه و يه جورايي تو كارش دخالت نكرده باشم. عصر كه برگشتم خونه جلو در ورودي ساختمون توجهم به يه تكه پلاستيك و كاغذ جلب شد! همونطور كه با پا زدم بهش ناخودآگاه خم شدم و تكه كاغذ رو برداشتم، و شوكه شدم! بله، كاغذ پاره، برگه اشتراك موجود در پلاستيك مجله بود كه درش اعلام شده بود اشتراكم به پايان رسيده! اما هرچه گشتم خود مجله رو پيدا نكردم. زنگ سرايدار رو زدم و پيگير مجله امتداد شدم كه موعد اومدنش بود. گفت كه اتفاقا ديروز اومده و گذاشته همونجاها! وقتي ديد نيست بهش گفتم زحمت نكش! پيداش نمي كني! چون يكي بردتش! بهش توضيح دادم كه چي شده. بنده خدا ناراحت شد و عذرخواهي كرد كه بايد زودتر تحويلش مي داده. از اونجا كه داداش و پسرعمومم مشترك امتدادن نگران خوندنش نبودم و به اون بنده خدا هم گفتم كه از جاي ديگه تامينش مي كنم، اما برخورد همسايه غافل و بي چشم و گوش ما با چند تكه كاغذ برام تاسف برانگيز بود. احتمالا از همون مدعيان ازادي بيان و عقيده و شنيدن حرفه مخالف بود كه به كاغذهاي بيگناه هم رحم نكرده بود...
