پرواز تا بی نهایت

تیر ماه سال 84 بود. گرمای بیش از 50 درجه ای آن موقع از سال اهواز هم در مقابل گرمای تنور انتخابات ریاست جمهوری نهم آن چنان حرارتی نداشت. (آن زمان اهواز بودم).  مثل خیلی از دوستان در شک و شبهه انتخاب میان یکی از این دو بزرگوار _که حداقل تا آن زمان هر دو بزرگوار بودند!!_ به سر می بردم. اما در این گیر و دار در کنار چندین مسئله ی دیگر، VOA، یا همان صدای امریکا تردیدهایم را برای انتخاب شخص اصلح کاملا از بین برد. چهارشنبه بعد از ظهر، دو روز قبل از برگزاری مرحله دوم انتخابات، تحلیلگر این رادیو که از خارج نشینان بود، در گفتگویی با مجری برنامه به شدت از آقای رفسنجانی_که انصافا تا آن زمان زحمات بسیاری برای مردم و انقلاب کشیده بود_ حمایت کرد و اظهاراتی در خور تامل در مورد وی بیان کرد. او مدعی شد آقای رفسنجانی شخصیتی دلسوز کشور و مردم است و بارها از حساب شخصی خودش جهت امور کشور هزینه کرده است و حتی گاهی سفرهای خارجی در دولت ایشان با هزینه ی شخصی وی بوده است!! برایم بسیار جالب بود. اگر آقای رفسنجانی واقعا دلسوز نظام و کشور و مردم هست_ که ان شاالله هست یا حداقل تا آن روز باید بوده باشد!_ چرا کسانیکه رسما در صدد سرنگونی نظام و ضدیت با مردم ایران هستند اینگونه از او در مقابل شخصی _در آن روز_ گمنام حمایت می کنند؟! حمایت سوال برانگیز دشمنان تابلودار ملت از جناب رفسنجانی در آن مقطع حساس نشان از وقوع اتفاقاتی داشت که مثل خیلی از اوقات ظاهرا بازهم عوامل سیاسی اطلاعاتی سیا و موساد در تحلیل و درکش جلوتر از ما حرکت کرده بودند! آن ها قبل از اینکه ما بخواهیم به احمدی نژاد رای دهیم، خطر احمدی نژاد را احساس کرده بودند! و البته خیلی طول نکشید تا مشخص شود نه ما و نه آن ها، هیچ کدام اشتباه نکردیم! هدف ظاهرا شخص احمدی نژاد اما در حقیقت جریانیست که پیرو راه خمینی کبیر (ره) و پیگیر فرامین رهبر عزیز انقلاب و خط مشی اش، ایستادگی در برابر قدرت های زورگو و مبارزه با ظلم و تلاش برای احقاق عدالت و پیشرفت ایران مقتدر است. فصل جدیدی از دفتر انقلاب ورق خورده بود. جریانی بوجود آمده بود که خیلی زود تاثیرات انکارناپذیری بر معادلات جهان گذاشت _که هدفم پرداختن به مصادیقش در آینده است_. دیگر انتخاب آسان بود. انخاب گزینه ی اصلح برای خیلی از مردم آسان شده بود.