پرواز تا بی نهایت

دهه فجر مبارک

parandeyebibak — Wed, 01 Feb 2012 14:38:55 GMT

از کتاب های درسی آن سال ها یادم هست امام امیدش به ما دبستانی ها بود ، می گویم : آقا ، حالا بزرگ شده ایم ، از امیدتان راضی هستید ؟

شهید آوینی : امام (ره) به ما آموخت که “انتظار در مبارزه است” و این بزرگ ترین پیام او بود : اللهم عجل لولیک الفرج

شهید آوینی : بشر امروز ، قدر انبیاء را نمی شناسد و تا این جهل باقیست قدر امام (ره) را نیز در نخواهد یافت . . . شادی روح بت شکن بزرگ قرن ، امام روح الله “صلوات”

سالروز آغاز امامت حضرت ولي عصر (عج) و ورود تاريخي حضرت امام خميني (ره) به ميهن مبارک

السلام عليک يا اباعبدالله

parandeyebibak — Wed, 04 Jan 2012 15:30:03 GMT

فردا صبح عازم کربلا هستم.

حلال کنيد.

آيا هاشمي به عشق 50 ساله اش خيانت مي کند؟!

parandeyebibak — Sun, 06 Mar 2011 19:28:04 GMT

لَقَدِ ابْتَغَوُاْ الْفِتْنَةَ مِن قَبْلُ وَقَلَّبُواْ لَكَ الأُمُورَ حَتَّى جَاء الْحَقُّ وَظَهَرَ أَمْرُ اللّهِ وَهُمْ كَارِهُونَ (سوره توبه آيه 48)

منافقين قطعا مي خواهند ايجاد فتنه کنند، آنان مسايل و کارها را وارونه و برعکس مي نمايند تا آنگاه که بر تو حق و درست آن ها آشکار گرديد.

وقتي شخصيتي در عمر سي و چند ساله يک نظام، تنها سياستمداري است که تجربه حضور در راس دو قوه آن هم با راي مردم، بخشي از سابقه و عناوين پرشمارش به حساب مي آيد، شرايط اقتضا مي کند طلب مطالبات مردمي از او و بيان دغدغه هايي پيرامون گفتار و رفتارش مستلزم ظرافت و ملاحظاتي خاص باشد. آقاي هاشمي رفسنجاني، با سابقه ي اجرايي پيوسته اي که در کمتر سياستمداري در ايران تجربه شده، بعد از رهبري _ که به واسطه مقام عالي ولايت فقيه جنبه اي معنوي _ سياسي دارد و فراتر از فعاليت سياسي ساير خواص است_ شناخته شده ترين چهره سياسي همه سال هاي بعد از انقلاب بوده و هست و از همين روست که همچنان جريانات سياسي و به طور ويژه بسياري از بزرگان اصولگرا و اصلاحطلب سعي در مصادره ايشان در جبهه خود دارند. متاسفانه سير خاص تحولات سياسي اجتماعي دو دهه اخير و نقش و جايگاه آقاي هاشمي در اين تحولات، علامت سوال هايي را نسبت به عملکرد و مواضع ايشان در اذهان مردم و به خصوص جوانان نسل سومي ايجاد کرده است؛ جواناني که امروز با تجربه روزهاي دوم خرداد در نوجواني، دولت انقلابي در آغاز جواني و حوادث عبرت آموز سال 88 و با گذر از دوران فتنه در شناخت عرصه پخته تر از بسياري از جوانان اوايل انقلاب عمل مي کنند. شايد انتقادات بسياري از نسل سومي ها به شخصيت انقلابي و يار ديرينه امام (ره) و رهبري چون آقاي هاشمي هم ريشه در اين تجربه اندوزي داشته باشد. بايد حق را به جواناني داد که با ديدن تصاوير آرشيوي موضع گيري هاي انقلابي آقاي هاشمي عليه امثال بني صدر و قطب زاده و رجوي و ديگران و سخنراني هاي پرشور وي در حمايت از ارکان انقلاب، دلشان براي شنيدن چنين مواضعي از زبان ايشان تنگ شده و در حالي که گهگاه چهره زنده ايشان را مي بينند، برايشان سوال شده که چرا مواضع انقلابي زنده از ايشان نمي شنوند؟! بايد حق جوانان را براي شنيدن همان مواضع اصولي ضداستکباري 30 سال پيش از زبان ايشان به رسميت شناخت. اکنون يکي از سوال هاي مشدد ذهن نگران جوانان نسبت به آقاي هاشمي بعضي تفاوت هاي اساسي بين اظهارات ايشان و بيانات روشن شخص ولي فقيه است؛ تفاوت هايي که به خصوص در حوادث 2 ، 3 ساله اخير و بعد از انتخابات 88 منجر به تشديد مشکلات و بعضا ايجاد هزينه هايي براي نظام و انقلاب شده است. بازخواني مواضع حضرت آقا در قبل و بعد از انتخابات رياست جمهوري سال گذشته و مطالعه برخي اظهارات آقاي هاشمي مبين اين نگرانيست.

کمتر از 3 ماه مانده به 22 خرداد 88، رهبري در اولين اظهار نظر رسمي راجع به انتخابات در ديدار نوروزي با مردم در حرم رضوي در انتقاد از کساني که در گوشه و کنار شروع به خدشه در انتخابات کرده بودند فرمودند:

"انتخابات به فضل الهى و به حول و قوه‌ى الهى انتخابات سالمى است. من مى‌بينم بعضى‌ها در انتخاباتى كه دو سه ماه ديگر انجام خواهد گرفت، از حالا شروع كرده‌اند به خدشه كردن. اين چه منطقى است؟ اين چه فكرى است؟ اين چه انصافى است؟ اين همه انتخابات در طول اين سى سال انجام گرفته است - در حدود سى انتخابات - مسئولان وقت در هر دوره‌اى رسماً متعهد شده‌اند و صحت انتخابات را تضمين كرده‌اند، و انتخابات صحيح بوده است؛ چرا بيخود خدشه ميكنند، مردم را متزلزل ميكنند، ترديد ايجاد ميكنند؟"

رهبري در بخشي ديگر از بيانات نوروزيشان فرمودند:

"اولاً انتخابات در كشور ما يك حركت نمايشى نيست. پايه‌ى نظام ما همين انتخابات است. يكى از پايه‌ها، انتخابات است. مردم‌سالارى دينى با حرف نميشود؛ مردم‌سالارى دينى با شركت مردم، حضور مردم، اراده‌ى مردم، ارتباط فكرى و عقلانى و عاطفى مردم با تحولات كشور صورت ميگيرد؛ اين هم جز با يك انتخابات صحيح و همگانى و مشاركت وسيع مردم ممكن نيست. اين مردم‌سالارى، عامل پايدارى ملت ايران است. اينكه شما توانسته‌ايد در طول اين سى سال از نهيب ابرقدرتها نترسيد، اينكه ابرقدرتها هم غير از نهيب نتوانستند ضربه‌ى اساسى به شما بزنند، اينكه جوانان كشور در ورود به ميدانهاى گوناگون اين شجاعت و اخلاص را نشان ميدهند، ناشى از مردم‌سالارى دينى است؛ اين را بايد خيلى قدر بدانيم. انتخابات سرمايه‌گذارى عظيم ملت ايران است؛ ...ملت ايران سرمايه‌گذارى عظيمى را ميكند، سپرده‌گذارى بزرگى را انجام ميدهد و سود آن را ميبرد. آراء يكايك شما مردم سهمى است از همان سرمايه‌گذارى و سپرده‌گذارى. هر رأيى كه شما در صندوق مى‌اندازيد، مثل اين است كه يك بخشى از پول آن سپرده را داريد تأمين ميكنيد. يك رأى هم اهميت دارد. هرچه انتخابات پرشورتر باشد، عظمت ملت ايران بيشتر در چشم مخالفان و دشمنانش ديده خواهد شد؛ براى ملت ايران حرمت بيشترى خواهند گذاشت؛ دوستان شما هم در دنيا خوشحال ميشوند. عظمت ملت ايران را حضور مردم در انتخابات نشان ميدهد؛ انتخابات اين است... انتخابات با سرنوشت مردم سر و كار دارد؛ بخصوص انتخابات رياست جمهورى كه سپردن قوه‌ى اجرائيه‌ى كشور به دست يك نفر و يك مجموعه است كه كشور را براى مدت چند سال اداره كنند؛ اينقدر انتخابات اهميت دارد. "

اما آيا غير از اين است که آقاي هاشمي نخستين کسي بود که 7 ماه مانده به انتخابات آن هم از تريبون نماز جمعه، چنين خدشه اي را وارد کرد و از لزوم سلامت انتخابات سخن گفت؟! جناب آقاي هاشمي بود که در همايش کذايي سي سال قانون گذاري که به همت آقاي لاريجاني در مجلس شوراي اسلامي برگزار گرديد، با جملاتي عجيب اين بار تلاش کرد انتخابات را تشريفاتي جلوه دهد:

" بعید است مردم ضد انقلاب شوند، اما اگر احساس کنند رأیشان در سرنوشت‌شان بی اثر است و متولیانی پیدا می‌شوند که رأی آن‌ها را هر جور که می‌خواهند، می‌خوانند، آن‌گاه دل‌سرد می‌شوند."

عليرغم تذکرات رهبري و بسياري از هوشمندان، متاسفانه اين ترديد افکني ها همچنان ادامه يافت به طوريکه حتي از سوي هر سه نامزد انتخابات هم به کرات تکرار شد و با هماهنگي آقازاده فراري و ستادهاي انتخاباتي سران ضدانقلاب کميته موهوم صيانت از آرا تشکيل شد تا به القاي شبهه در سلامت انتخابات کمک کند. هشداري که اگر از طرف بعضي عاشقان رهبري اندکي جدي گرفته مي شد بي شک شکوه حماسه 40 ميليوني کمتر دچار خدشه مي شد.

اگر از نامه سرگشاده ي آقاي هاشمي به رهبري در فاصله 2 روز مانده به انتخابات که خود حديث مفصلي مي طلبد بگذريم، روند ترديد افکني خلاف خط مشي رهبري که متاسفانه مورد استقبال جريان هاي ضدانقلابي هم قرار مي گرفت، به رغم هشداها، بازهم ادامه پيدا کرد و دامنه آن به شکلي سوال برانگيز به بعد از انتخابات هم کشيده شده که مي توان از آن به عنوان يکي از پشتوانه هاي تئوريک حوادث بعد از انتخابات ياد کرد. در حالي که رهبري در خطبه هاي انقلابي نمازجمعه ميليوني 29 خرداد صريحا تاکيد کردند که نظام اسلامي اهل خيانت در آراي مردم نيست و سلامت انتخابات را تضمين فرمودند، بازهم اين آقاي هاشمي بود که حدود يک ماه بعد در نماز جمعه اي که حاضرانش با کفش و کلاه، و مرد و زن در جوار هم! حضور داشتند، و اختتاميه اش هم به سبک همه روزهاي خاص آن روزها با به آتش کشيده شدن سطل زباله ها همراه بود، خطبه اي هايي خواند که با سواستفاده گسترده دشمن زمينه بسياري از حوادث بعد از آن را فراهم کرد. رهبري در خطبه هاي نماز جمعه 29 خرداد ضمن تاکيد بر اعتماد مردم به نظام، تذکرشان به دوستان مبني بر عدم تکرار حرف دشمن را ياد آور شدند:

"دشمنان ملت ايران ميدانند كه وقتى اعتماد وجود نداشت، مشاركت ضعيف خواهد شد؛ وقتى مشاركت و حضور در صحنه ضعيف شد، مشروعيت نظام دچار تزلزل خواهد شد؛ آنها اين را ميخواهند؛ هدف دشمن اين است. ميخواهند اعتماد را بگيرند تا مشاركت را بگيرند، تا مشروعيت را از جمهورى اسلامى بگيرند. اين، ضررش بمراتب از آتش زدن بانك و سوزاندن اتوبوس بيشتر است. ... اين خط را از پيش از انتخابات هم شروع كردند؛ از دو سه ماه پيش از اين. من اول فروردين در مشهد گفتم هى دارند دائماً به گوشها ميخوانند، تكرار ميكنند كه بناست در انتخابات تقلب بشود. ميخواستند زمينه را آماده كنند. من آنوقت به دوستان خوبمان در داخل كشور تذكر دادم و گفتم اين حرفى را كه دشمن ميخواهد به ذهن مردم رسوخ بدهد، نگوئيد. نظام جمهورى اسلامى مورد اعتماد مردم است. اين اعتماد آسان به دست نيامده، سى سال است كه نظام جمهورى اسلامى با مسئولانش، با عملكردش، با تلاشهاى فراوانش توانسته اين اعتماد را در دل مردم عميق كند. دشمن ميخواهد اين اعتماد را بگيرد، مردم را دچار تزلزل كند."

اما مثل دفعات قبل آقاي هاشمي در خطبه هايي که بي بي سي و بسياري از رسانه هاي ديگر تاريخي ناميدندش گفت:

"مساله مهم ما اینست که آن اعتمادی که مردم را با آن وسعت وارد میدان کرد و امروز یک مقدار مخدوش شده ما این اعتماد را برگردانیم و این هدف مقدس ما باید باشد و این اعتماد باید برگردد و اینکه چگونه برگردانیم را حالا عرض می کنم."

حدود دو هفته بعد، در مراسم تنفيذ حکم رياست جمهوري آقاي احمدي نژاد، حضرت آقا اين بار صراحتا چنين اظهاراتي را ناشي از غرض و در بهترين حالت غفلت دانستند:

"اين كسانى كه دم از بى‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اعتمادى مردم ميزنند - اگر اين سخن از روى غرض نباشد، از روى غفلت است - كدام اعتماد از اين بالاتر كه مردم مى‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آيند در عرصه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ى انتخابات وارد ميشوند، به نظامشان، به دولتشان اعتماد ميكنند، رأى خود را به آنها ميسپارند و منتظر ميمانند كه نتيجه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ى اين رأى‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گيرى را از آنها بشنوند؟ اين اعتماد بالاى مردم است."

ايشان بار ديگر با انتقاد از ترديدافکنان و گلايه از همنوايي بعضي با دشمنان، در نمازجمعه ماه رمضان سال گذشته به کساني اشاره فرمودند که از روي دلسوزي براي بازگرداندن اعتماد مردم نسخه پيچي مي کنند:

"بنده عرض كردم نشانه‌‌‌‌‌ى اعتماد مردم به اين نظام، حضور چهل ميليونى در انتخابات بود. حالا در راديوهاى بيگانه و متأسفانه بعضى هم در داخل همنواى با آنها، هى اصرار و تكرار كه بله، اعتماد مردم از نظام سلب شده! اين، جواب آن حرف است. آنجا ما گفتيم اينى كه هشتاد و پنج درصد مردم مى‌‌‌‌‌آيند رأى ميدهند، چهل ميليون پاى صندوقها مى‌‌‌‌‌آيند، به هر كسى كه رأى ميدهند، خود آمدن پاى صندوق، نشانه‌‌‌‌‌ى اعتماد مردم به نظام است - كه حقيقت قضيه هم همين است - اينها براى اينكه اين حرف را دروغ از آب در بياورند، مكرر در مكرر تبليغات كردند كه اعتماد مردم از دست رفته؛ چه كار كنيم؟ حالا بعضى در لباس دلسوزى گفتند چه كار كنيم كه اعتماد برگردد! مردم به نظام اعتماد دارند، نظام هم به مردم اعتماد دارد. "

به هر حال هرچند ماه ها از آن روزهاي غبارآلود و فضاي مبهم و البته هشدارها و انذارهاي رهبري مي گذرد، اما مردم نااميدانه در آرزوي شنيدن مواضعي همسو با رهبري از طرف آقاي هاشمي هستند؛ گرچه اظهارات ماه پيش آقاي هاشمي مبني بر اعتقادش به راهکارهاي بيان شده در آخرين نمازجمعه اش، چنان آب سردي بر مردم بود. باشد که اين آرزو برآورده شود.

ادامه دارد...

وقتي نظام خون ملت را در 22 بهمن در شيشه مي کند!

parandeyebibak — Sun, 13 Feb 2011 20:06:00 GMT

شب قبل از راهپيمايي طبق معمول نتونستم درست بخوابم. ساعت از ۳ گذشته بود که به زور خوابم برد و ساعت ۵:۳۰ هم از خواب پريدم! سريع يه دوش گرفتم و صورتم رو اصلاح کردم به افتخار اين روز بزرگ و شال و کلاه کردم زدم بيرون، البته بعد از خوندن نماز!

اومدم از پله ها بيام پايين ديدم اوه! چه برفي! مجبور شدم برگردم لباسامو عوض کنم تا حداقل کمتر خيس بشم! يه باروني کلاه دار پوشيدم و به همراه بنري که آماده کرده بودم زدم بيرون. بدو بدو تو برف يه ۵۰۰ متري رفتم تا کبابي سر چهارراه توحيد و استقلال. يه حليمي زدم تو رگ با گوشت اضافه! تا برا خوردن سانديس حسابي جون داشته باشم! بعدشم کلي پياده رفتم باز. کسي سوارم نمي کرد اونوقت صبح! خلاصه با يه مکافاتي و به لطف يه راننده خودمو رسوندم تا مترو. براي سلامتي آقاي قاليباف يه کف مرتب....(خداييش قاليباف رو بايد بذارن مسئول برفروبي و متروي کل کشور!!!)

حدود ساعت ۸ رسيدم متروي انقلاب. حسابي برف آبکي ميومد و همه ملت خيس بودن. پسر داييم سر پارک اوستا غرفه داشتن و ازم خواسته بود يه سي دي از اهنگ ها و کليپ هاي سياسي براش ببرم. در حالي که کاملا موش آبکشيده شده بودم محموله!! رو رسوندم بهش و ادامه مسير رو پي گرفتم. ساعت حدود ۸۳۰ بود و خيابون آزادي هنوز باز!! هيچ کس نبود! با اين حال بنده با اعتماد به نفس! و گام هاي بلند مي رفتم به سمت ميدون آزادي! البته بارندگي قطع شده بود ديگه اما جز نيروهاي امنيتي و بقيه برادران سانديس توزيع کن!! هنوز از مردم خبري نبود!! برخلاف سال قبل خيلي راحت رسيدم آزادي و پس از بررسي اوضاع با عبور از گيت خودم رو به مقابل جايگاه سخنراني رسوندم. ساعت حدود ۹ بود و ميدان همچنان پر از خالي!! استيج يکي از دوربين هاي پرس تي وي! دوست هميشگي من! نزديکم بود. با خبرنگارش (که منو ميشناسه!) سلام و عيلک کردم و ازم خواست برم مصاحبه اون بالا! البته گفت الان خيلي خلوته و صبر کنم يه کم شلوغ شه تا بتونن تصوير برن. ساعت که از ۱۰ گذشت ملت کمکم پيداشون شد و معلوم شد سانديس ها هم بهشون ساخته! همه سرحال و قبراق! البته من ديگه سرما بهم غلبه کرده و بود مثل جوجه خيس! مي لرزيدم!!! حدود ساعت ۱۱ با اومدن دکتر که اونجا ميشد محبوبيتش رو ديد حال و هواي برنامه عوض شد.... ما هم اينقدر بالا و پايين پريديم که گرممون شد! قربون دکتر که همه جوره نعمته!!

ديدن تيپ هاي مختلفي که سانديس روشون اثر کرده بود و قربون صدقه دکتر مي کردن خيلي فاز مي داد! از جووناي حزب اللهيه دانشگاه امام حسين عليه السلام گرفته تا پير مردا و جوونايي با ريش هاي عجيب و غريب که با ادبيات خاص خودشون!! از دکتر حمايت مي کردن! بعد از صحبت هاي باحال دکتر و به محض تموم شدنش، ما هم پس از کلنجار با برادران نيروي انتظامي محافظ اونجا، رفتيم جلو دوربين پرس تي وي تا مستقيم بريم رو آنتن!!! اون بالا که رفتم اول يه نگاهي به ميدون کردم ديدم اووواه! چه جمعيتِي! گزارشگر ازم پرسيد چي مي خوام بگم، گفتم مي خوام بگم وعده حضرت امام (ره) درباره نابودي صهيونيسم در حال تحققه و اسراييل بايد از صفحه روزگار محو شه! گفت اينو نگو خيلي تنده!! گفتم پس مي گم ما انقلابمون رو صادر کرديم اما بدون توپ و تانک و لشگرکشي و قتل و غارت! بلکه يا ديپلماسي عمومي و به صورت معنوي! گفت اينم تبليغاتيه!! خلاصه بعد از کلي چک و چونه زدن راضي شد به حرفم! البته متاسفانه هوا ابر بود و نشد عينکمو هم بزنم!! اه!

خلاصه چند جمله اي زنده گفتيم و اومدين پايين! گويا خيلي خوب شده بود! خانم خبرنگار کلي تشکر کرد!

موقع رفتن، دکتر سوار بر هلي کوپتر از بالاي جمعيت حاضر تو ميدون رد شد و لحظاتي به ياد موندني رو پديد آورد که مطمئنم تا ابد براي از دست دادنش و فيلم نگرفتن ازش حسرتش به دلم خواهد موند. دکتر کنار پنجره نشسته بود و برا مردم دست تکون مي داد و انبوه جمعيتم همه برا دکتر دست و جيغ و هورا و پرچم و ....! هيچ کس نبود که بي حرکت باشه! دکتر دمت گرم...

کاش بعضي ديگه حضراتم اونجا بودن....

تو مسير برگشت دژخيمان خون آشام رژيم در يک حرکت خبيثانه تو نمايندگي ايران خودرو بساط خون گيري راه انداخته بودن و منم از اونجا که سانديس گيرم نيومده بود! ديدم بهترين فرصت براي خوردن سانديسه و رفتم تو. پس از معاينه خونمان را! در شيشه کردند تا درسي باشد براي ديگران! منم خدا خدا مي کردم زودتر تموم شه سانديس رو بدن بياد!!!!

خلاصه بعد از خون دادن سانديسم نوش جان کرديم تا آرزو به دل نمونده باشيم! آخرشم پس از کلي پياده روي مجددا تا انقلاب! و بعدشم کلي ديگه از مترو تا خونه! در حاليکه بيشتر به يه جنازه شبيه بودم رسيدم خونه!

و اين شد که ۲۲ بهمن ۸۹ شد طولاني ترين و کامل ترين راهپيمايي ۲۲ بهمن عمرم...

شب تو تلويزيون ديدم که اوووووووووووووووووه چه جمعيتي!!

و بازم رو سياهي برا زغال موند...

"الملک یبقی مع الکفر و لایبقی مع الظلم"...مبارک به صدام می پیوندد؟!

parandeyebibak — Thu, 03 Feb 2011 00:59:00 GMT

حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای، در دیدار با گروه‌های مبارز فلسطینی: «شكى نيست كه بر اساس حقايقى كه خداى متعال تقدير كرده است، خاورميانه‌ى جديد شكل خواهد گرفت و اين خاورميانه، خاورميانه‌ى اسلام خواهد بود».

شايد اوباما که با شعار تغيير و خرج حدود 8 دلار براي هر راي بدتيپ ترين رييس جمهور تاريخ آمريکا شده بود، زمانيکه در آغازين ماه هاي سال 2009 ميلادي در حيات خلوت امن آمريکا در منطقه يعني مصر و در جمع منتخبيني از جهان عرب و اسلام، سياست خارجي جديد ايالات متحده را نسبت به مسلمانان و منطقه تشريح مي کرد، هرگز گمان نمي کرد اين پرجمعيت ترين کشور عرب خاورميانه چنين سرنوشت نامبارکي را براي مبارک غربی ها و اربابان صهیونی اش رقم بزند.

بررسي تحولات اخير جهان عرب به خصوص مصر و تونس بدون فلاش بک به وضعيت خاورميانه در دهه اخير و به خصوص تحولات ايران ابتر خواهد ماند. در روزهايي که در آستانه ايام پيروزي انقلاب تاريخ ساز مردم ايران، موج بيداري اسلامي منطقه اي به اين ايام حال و هوايي ديگر بخشيده، مي توان به وضوح مشاهده کرد که چرا جهان غرب و جبهه ضدمقاومت در منطقه همه سرمايه گذاري خود را در انتخابات 88 روي عدم انتخاب نماينده راستين مقاومت و انقلاب اسلامي متمرکز کرده بود؛ از دخالت هاي قبل و بعد رسمي و پشت پرده آمريکا و انگليس و فرانسه و رژيم صيهونيستي گرفته تا ولخرجي هاي ميلياردي اعراب شکم باره عربستان و تونس و امارات و تشکيلات ديگران گردان فلسطين!

شايد اطاله کلام باشد، اما در اين روزها نگاهي به روند اوضاع سياسي نظام در سه دهه اخير و حیات مجدد جهاني شدن آرمان روح خدا خميني کبير (ره) بي مناسبت نخواهد بود.

بعد از پيروزي هاي بزرگ جبهه اسلام در دفاع مقدس در سال هاي 60 و 61 و بازپس گيري بسياري از مناطق اشغال شده، و نمايش قدرت دفاعي بالاي نظام اسلامي، استکبار به مرکزيت آمريکا و صهيونيزم با برگزاري کنفرانس منحوسي موسوم به تل آويو در سال 62، راه هاي ديگر مقابله با انقلاب اسلامي را در دستور کار خود قرار داد. تغيير جبهه از تقابل مستقيم نظامي به تقابل فرهنگي، سياسي و اقتصادي و به خصوص نفوذ در متنفذين نظام براي ايجاد اختلاف بين مسئولين نظام با حوصله ي هميشگي استعمار کليد خورد. در کنفرانس مذبور به طور خاص مسئله ولايت فقيه و نقش بي چون و چراي اين جايگاه در قدرت روزافزون انقلاب اسلامي مورد بحث قرار گرفت و از اين جا بود که قائم مقام رهبري اولين قرباني دشمن بدل گشت. شخصي که باتوجه به سادگي و تحت تاثير بودن از اطرافيانش مي توانست خيلي زود کام دشمنان کينه توز را شيرين کند. اما هوشياري امام (ره) و ملت اولين توطئه موذيانه استکبار را ناکام گذاشت تا پس از آن دشمن حساب شده تر و با صبر بيشتر نقشه هاي خود را عملياتي کند.

مشغله هاي سازندگي و جو قابل پيش بيني بعد از جنگ و دغدغه هاي اقتصادي دولت ليبرال دموکرات آقاي هاشمي فضايي را به وجود آورد تا دشمن با شيبي ملايم و به صورت خزنده نفوذ در لايه هاي حاکميت را اجرايي کند. در سال هايي که هشدار رهبري پيرامون شبيخون فرهنگي دشمن در کنار انذار ايشان به پرهيز از اشرافي گري و حفظ روحيه انقلابي به جايي نمي رسيد امثال مهاجراني ها و سروش ها و کديورها و سازگاراها و حتي مسعود بهنودها! با ايجاد حلقه ها و محفل هاي متعدد در ساختارهاي سياسي و مراکز تصميم گيري دولت و مجلس نفوذي بي سر و صدا به درون حاکميت پيدا کردند؛ اين رخنه به قدري حرفه اي و حساب شده بود که جدي ترين واکنش ها به خطر بالقوه اين جريانات سال ها بعد و در دوران اصلاحات و بعد از بالفعل شدن بسياري از طرح هاي ضد ديني و ضدانقلابيشان بروز پيدا کرد. جريان مذبور با استفاده از فضاي خفقان و بسته سياسي دولت آقاي هاشمي، دور از چشم ملت و البته گاه رهبري فرزانه انقلاب (آقا در سخنراني اشاره فرمودند که در زمان دولت خاتمي، دولت بدون هماهنگي با ايشان يکي از مقامات بلند پايه آمريکايي را دعوت کرده و با او مذاکره نموده و بعد از رفتن آن خبيث ايشان متوجه شده بودند) برنامه هاي خود را براي زدودن روح انقلاب از کالبد آن و عربستانيزه کردن نظام اسلامي به پيش مي بردند. عقب نشيني گام به گام دولت و مسئولان از آرمان هاي اسلامي امام (ره) و انقلاب و مردم و پروسه هضم در تراژدی جهانی سازی کاپیتالیسم با رندي هرچه بيشتر در بي خبري ملت به خصوص جريان حزب الله پياده مي شد و همچنان در مهمترين اجتماعات حزب الله چون نماز جمعه، دشمن هاشمي دشمن پيغمبر اسلام(ص) خوانده مي شد! (نه دشمن انقلاب و امام (ره)! بلکه دشمن رسول خدا (ص)!!) با سياه بازي و مديريت خاص هاشمي خاتمي پنجمين منتخب ملت به عنوان رييس جمهوري رسيد. با رييس جمهور شدن خاتمي فعاليت جريان مذکور شکلي جدي تر و تندتر به خود گرفت و راديکال شدن تحرکاتشان شيبي بسيار تند گرفت. اينان در اولين حرکت خود ضربه اي جدي به هاشمي زدند (انتخابات مجلس ششم و عاليجناب سرخپوش) و نخستين فتح خود را با عبور از هاشمي انجام دادند که منجر به دلخوري چند ساله وي از افراطيون اين طيف گرديد (هرچند عبرت آموز است همين ها امروز مجددا طرفدار تيفوسي حضرتش شده اند!!). جريان دوم خرداد که از اعتماد 20 ميليوني ملت مست بود (با ناديده گرفتن چرايي اين راي) چنان افسار گسيخته مي تاخت که ميداني را فراهم نمود که بدترين توهين ها به مباني و ارزش هاي ديني و انقلابي و حتي خدا صورت گرفت. جبهه ضدمقاومت در منطقه هم هماهنگ با اين جريان داخلي ام القراي جهان اسلام از هيچ تلاشي براي پيشبرد سياست هاي غرب و صهيونيزم در خاورميانه و نابودي کامل تفکر انقلاب در منطقه فروگذار نمي کرد. کشورهاي منطقه يکي پس از ديگري زير پوتين هاي سربازان هوس باز آمريکايي لگد مال مي شدند و خون جوانان شيعه و سني در افغانستان و پاکستان و عراق و فلسطين و لبنان درهم مي آميخت. روابط خوب جريان اقتدارگراي دوم خرداد با ديکتاتورهاي منطقه اي البته در کنار جسارت و بي حيايي بي مثال آن ها تا آنجا پيش رفت که دولت ايران! طي نامه اي ذليلانه به آمريکا قول مساعد خلع سلاح حزب الله لبنان را داد!! موج نااميدي مردم انقلابي منطقه جو را براي ظهور خاورميانه اي جديد با محوريت رژيم اشغالگر قدس و همراهي همپيمانان ديکتاتورش مهيا کرده بود...

دومينوي شکست آمريکا و جريان غربگرا در منطقه، که خاورميانه را به فرموده امام خامنه اي به نمايشگاه شکست خاورميانه مبدل کرده از انتخابات ژوئن 2005 در ايران رغم خورد. شايد امروز بتوان درک کرد که چرا راديو آمريکا در روزهاي بين دو دور انتخابات به تعريف و تمجيد از رقيب احمدي نژاد مي پرداخت و پيوسته از خطرات مختلف احمدي نژاد براي مردم ايران و منطقه سخن مي گفت. احمدي نژاد کمتر از شش ماه بعد از انتخابش با غبارروبي از شعار حضرت امام (ره) مبني بر لزوم از بين رفتن رژيم صيونستي خيلي زود نشان داد که خطرش براي آمريکا و متحدانش بيش از تصور آن هاست. مديريت انقلابي او تحت حمايت و هدايت حکيمانه و داعيانه حضرت آقا و استفاده اش از تريبون هاي مختلف و ديپلماسي عمومي براي رساندن صداي رساي انقلاب به مردم جهان و به خصوص منطقه، توده هاي مسلمان را که سال هاست از سرکوب و ذلت حکومت هايشان رنج برنده اند اميدوار نمود. در انتخاب هاي پياپي و در شوک و بهت غرب و غرب گرايان مخالف ترين شخصيت ها و جريانات با آمريکا به قدرت رسيدند. به غير از حکومت هاي ديکتاتوري عربي، تمام کشورهاي نيمه دموکرات دچار تحولات اساسي شدند؛ از ترکيه و عراق و لبنان و فلسطين گرفته تا کشورهاي آمريکاي لاتين. به جرات مي توان گفت بعد از انتخابات رياست جمهوري نهم در ايران استثنائا انتخاباتي با پيروزي غربگرايان همراه بود. چند روز پیش شیمون پرز جمله ی جالبی گفت که چکیده رویکرد غرب در برابر ایران و دیکتاتورهای عربی و موید اشارات بالاست: نبود دموکراسی بهتر از حکومت مذهبیست!

اکنون بدون شک بايد حق را به اغتشاش گراني داد که چند ماه در تهران به نمايندگي مستقيم و تام الاختيار! از غرب نتوانستند خشمشان را از پيروزي مجدد تفکر انقلاب پنهان نگه دارند و تلاش گردند با جيغ هاي بنفش خود مرهمي باشند بر آلام اربابان صيهونيستشان. بايد حق را به عده اي داد که با علم به آينده در انتظارشان، تلاش کردند چند صباحي سرنوشتشان را به تاخير بيندازند. بايد به ابوبوزينه بهايي حق داد تا ميليون ها دلار خرج حمايت از رقيب احمدي نژاد کند. بايد به پرز بي کرک و پر و پرز حق داد که حمله وران دلير سبز به سطل زباله هاي تهران! را پياده نظام اين رژيم بداند. بايد به کساني که در روزهايي که رييس جمهور مقتدرانه و عالمانه از صدور آرمان هاي انقلاب و تغيير نظم جهان سخن مي گفت، در داخل بحث قيمت گوجه فرنگي! و سيب زميني را پيش مي کشيدند! حق داد! امروز بايد به خاتمي حق داد که با دريوزگي به دربار ملک عبدالله و مبارک و بن علي و ساير حاکمان لب گور عرب چند ميلياردي را گدايي کند تا شايد بتواند در به تاخير انداختن سقوط ديکتاتورهاي منطقه آن دلارها را خرج کند! بايد به موسوي حق داد که با ائتلاف با ضدانقلاب و منافقين و همجنس بازان و بهايي ها و رقاصه ها و همه رانده شده هاي از ايران اسلامي تلاش کرد سدي پوشالي در برابر امواج خروشان انقلاب اين ملت بنا کند. اما به کروبي!! نمي توان حق داد که چگونه رييس جمهور را خادم صهيونيست ها خواند!!!!!!

قطعا امروز مردم مصر با وجود حسني نامبارک احساس سرافکندگي مي کنند؛ همانطور که اکثر اعراب با غيرت منطقه چنين عقب ماندگي از ساير ملت هاي منطقه در کنار زدن ديکتاتورهاي دست نشانده آمريکا آزارشان ميدهد. ان شالله فروپاشي و سرنگوني مبارک، متحد بي قيد و شرط و ظالم آخرين قطعه اين پازل براي تصوير نابودي رژيم صيهونيستي باشد. ظلمي که مبارک در اين سالها به مردم مظلوم غزه در همراهي با استکبار در محاصره آن ها روا داشت گريبانش را گرفته است. ديدن چهره حکام عرب هم که با کمترين تزلزلي آمريکا پشتشان را خالي مي کند جالب خواهد بود.

ان شالله مبارک هم به صدام خواهد پيوست...

بعدا نوشتم: البته راجع به حوادث اخیر گفتنی و ناگفتنی بسیاره. مثلا آینده این حرکات در صورت پیروزی و چگونگی مدیریت غرب در برابر این خروش عربی اسلامی...

وعده ما نمازجمعه زمستانی فردا...

این مطلب در روزنامه وطن امروز شنبه ۲۳ بهمن ماه در صفحه تریبون کار شده است.

در اینجا بخوانید

به بهانه تحولات اخیر تونس!!

parandeyebibak — Thu, 20 Jan 2011 00:23:00 GMT

احمدي‌نژاد اومد تونس؛ اون یکی نیومد، نتونس!

احمدي‌نژاد در راه امام و انقلاب و شهدا قدم برداشت، تونس؛ اون يكي اسير مال و فرزند و قدرت شد، نتونس!

احمدي‌نژاد براي كار و تلاش ارزش قائل بود، تونس؛ اون يكي فقط لم می داد رو مبل چند ده میلیونیش حرف مي‌زد، نتونس!

احمدي‌نژاد زنده نگه‌داشتن ارزش‌هاي اسلامی و انساني براش آرزو بود، تونس؛ اون يكي از اسلام و انقلاب و امام و شهدا استفاده ابزاري كرد، نتونس!

احمدي‌نژاد بيشتر از هشتاد تا سفر استاني رفت، تونس؛ اون يكي هر كاري كرد از پشت ميز تكون بخوره، نتونس!

احمدي‌نژاد در مسير قله‌ي افتخار ايران حركت كرد، تونس؛ اون يكي اهل كوه‌نوردي نبود، نتونس!

احمدي‌نژاد اهل گفتگو بود و براي انرژي هسته‌اي تلاش كرد، تونس؛ اون يكي چون شهامت نداشت، نتونس!

احمدي‌نژاد مباني نظام سلطه رو زيرسوال برد، تونس؛ اون يكي چون مباني خودش رو هم بلد نبود، نتونس!

احمدي‌نژاد چون سواد داشت خواست مملكت رو علمي مديريت كنه، تونس؛ اون يكي چون بي‌سواد بود، نتونس!

احمدي‌نژاد چون ايمان داشت و حرف دلش رو مي‌زد، تونس؛ اون يكي چون استرس داشت و كلمه كم مي‌اورد و هي چيزچيز مي‌كرد، نتونس!

احمدي‌نژاد سازندگي ايران رو دستور كار قرار داد، تونس؛ اون يكي حتي با ساختن لقب سردار سازندگي براي خودش، نتونس!

احمدي‌نژاد گردنكشي‌هاي امريكا و اروپا رو زير قدم‌هاي استوار ملت ايران له كرد، تونس؛ اون يكي هر چي كرنش كرد و سر تعظيم در مقابل‌شون فرود آورد، نتونس!

احمدي‌نژاد اعتماد ملت ايران رو جلب كرد، تونس؛ اون يكي با زر و زور و تزوير و BBC و CNN، نتونس!

احمدي‌نژاد رفت لبنان و عروس منطقه اونجوري ازش استقبال كرد، تونس؛ اون يكي هر كاري لازم بود اسرائيل براش كرد، نتونس!

احمدی نژاد وقتی شهردار بود برا رضای خدا کار کرد و تونس بشه رییس جمهور، اون یکی از اول عزم ریاست جمهوری کرد نتونس!
احمدي‌نژاد هدفمندي يارانه‌ها رو با هوشياري ملت ايران انجام داد، تونس؛ اون يكي تا اومد اغتشاشات جديد رو برنامه‌ريزي كنه، نتونس!

احمدي‌نژاد ماشينش رو گذاشت براي حراج، تونس؛ اون يكي از ترس فرار كرد لندن، نتونس!

خلاصه ...

احمدي‌نژاد اومد تونس؛ اون يكي اومد، نتونس!

اینم جک هفته از محسن سرخو عضو شورای هماهنگی اصلاحات:"اعتقاد من اصلاح‎طلبان افرادی هستندکه دلسوز نظامند، منافع و مصالح نظام را به هر چیزی ترجیح می‎دهند و تمام تلاش خود را به‎کار می‎گیرند تا کوچکترین ضربه‎ای به نظام وارد نشود!!"

دست شيطان مغلوب دست خدا

parandeyebibak — Fri, 31 Dec 2010 01:23:00 GMT

"روزهاى سال، به طور طبيعى و به خودى خود همه مثل همند؛ اين انسانها هستند، اين اراده‌‌‌‌‌ها و مجاهدتهاست كه يك روزى را از ميان روزهاى ديگر برميكشد و آن را مشخص ميكند، متمايز ميكند، متفاوت ميكند و مثل يك پرچمى نگه ميدارد تا راهنماى ديگران باشد. روز عاشورا - دهم محرم - فى نفسه با روزهاى ديگر فرقى ندارد؛ اين حسين بن على (عليه السّلام) است كه به اين روز جان ميدهد، معنا ميدهد، او را تا عرش بالا ميبرد؛ اين مجاهدتهاى ياران حسين بن على (عليه السّلام) است كه به اين روز، اين خطورت و اهميت را ميبخشد. روز نوزدهم دى هم همين جور است، روز نهم دىِ امسال هم از همين قبيل است. نهم دى با دهم دى فرقى ندارد؛ اين مردمند كه ناگهان با يك حركت - كه آن حركت برخاسته از همان عواملى است كه نوزدهم دىِ قم را تشكيل داد؛ يعنى برخاسته ى از بصيرت است، از دشمن‌‌‌‌‌شناسى است، از وقت‌‌‌‌‌شناسى است، از حضور در عرصه‌ى مجاهدانه است - روز نهم دى را هم متمايز ميكنند.

مطمئن باشيد كه روز نهم دىِ امسال هم در تاريخ ماند؛ اين هم يك روز متمايزى شد. شايد به يك معنا بشود گفت كه در شرائط كنونى - كه شرائط غبارآلودگىِ فضاست - اين حركت مردم اهميت مضاعفى داشت؛ كار بزرگى بود. هرچه انسان در اطراف اين قضايا فكر ميكند، دست خداى متعال را، دست قدرت را، روح ولايت را، روح حسين بن على (عليه السّلام) را مى‌‌‌بيند. اين كارها كارهائى نيست كه با اراده‌‌‌‌ى امثال ما انجام بگيرد؛ اين كار خداست، اين دست قدرت الهى است؛ همان طور كه امام در يك موقعيت حساسى - كه من بارها اين را نقل كرده‌‌‌‌ام - به بنده فرمودند: «من در تمام اين مدت، دست قدرت الهى را در پشت اين قضايا ديدم». درست ديد آن مرد نافذِ بابصيرت، آن مرد خدا."

بيانات رهبر معظم انقلاب در ديدار مردم قم در سالگرد قيام نوزدهم دى ماه 19/10/1388

اپيزود اول:دست شيطان

حوادث عاشوراي 88 تهران عاشورایی واقعی در کربلای معاصر بود. دوستی عصر عاشورا می گفت امسال عاشورا رنگ و بوی همیشگی را نداشت و گویی عاشورا نبود. در جوابش گفتم اتفاقا آن روز عاشورایي شبيه به عاشوراي واقعی بود! عاشورایی که واقعا جنگی علنی بین حق و باطل و سپاهیان حسین و یزید بود. درحالیکه سال های قبل نمازی بی خطر و غیرعاشورایی در خیابان ها اقامه می شد، امسال همانطور كه حسین عليه السلام در روز عاشورا زیر رگبار تیر مسلمان نمایان اموی نماز را اقامه کرد، عاشوراي 88 نیز امت عاشورایی و ولایی زیر تهاجم وحشیانه امویان و یزیدیان زمانه به نماز برخاستند؛ نمازي كه شباهتي عجيب به نماز ظهر عاشوراي سال 61 هجري داشت. اين روز عرصه پيكار حق و باطل و عرصه آزمون كساني بود كه حسرت حضور در عاشوراي سال 61 و جانفشاني در ركاب فرزند رسول خدا را داشتند. روزي بود كه "كل يوم عاشورا و كل عرض كربلا" را مي شد ديد. آن روز عاشورايي در كربلاي تهران بود.

اگر روز قدس كه روزي ايراني اسلامي است توسط جماعتي بي غيرت به لجن كشيده شد، اگر روز 13 آبان كه روز ملي براي مبارزه با استكبار جهاني بود توسط مشتي وطن فروش تحت الشعاع قرار گرفت و اگر روز 16 آذر كه سالروز شهادت سه شهيد راه وطن عليه دخالت هاي آمريكا بود با اهانت بي سابقه جمعي متوحش به روح خدا، خميني كبير آلوده شد، روز عاشوراي حسيني روزي تماما ديني و اسلامي بود و ارتباطي (البته ظاهري) به مسايل حكومتي و سياسي نداشت.

سايت ها و شبکه ها و ذينفوذان ضدانقلاب براي روز تاسوعا فراخوان دادند. اما با ترفندي رذلانه _که درکش از فتنه گران داخلي بعيد بود!_ با عدم حضور پررنگ در موعد و ميعاد اعلام شده، دستگاه هاي امنيتي، اطلاعاتي و انتظامي را در پيش بيني روز بعد دچار اشتباه کردند. با توجه به اين که در تمام مدت پيش و پس از انتخابات، بدون دسترسي به هيچ منبع خاصي فقط از روي منابع در دسترس همه تحرکات اين يزيديان را مطالعه کرده بودم بيمناک روز عاشورا بودم. شب عاشورا با يکي از مقامات انتظامي تهران پيرامون روز بعد هشدار دادم اما نشنيده گرفته شد و ايشان هيئت را واجب تر از حضور در خيابان دانست.

صبح عاشورا به همراه نويسنده وبلاگ سوپرشیعه با موتورم به ميدان هفت تير رفتيم. حدود ساعت 11 بود. از کوچه پس کوچه ها به سمت ميدان فاطمي رفتيم و از آنجا به بلوار کشاورز. احساس عجيبي داشتم. قيافه هايي در خيابان ميديدم که به مردمي که درکنارشان زندگي مي کنيم شباهتي نداشت، پليدي از چهره ها و نگاه هايشان موج ميزد. فکر مي کردم شايد ناشي از تصوريست که راجع به امروز در ذهن دارم و با گفتن ذکر سعي مي کردم خودم را آرام کنم. چند ماشين را ديدم که با نماد سبز موسيقي روشن کرده بودند و دست کثيفشان را به نشانه پيروزي بيرون گرفته اند! الله اکبر! پخش موسقي در لحظات قبل از اذان ظهر عاشورا و توهم پيروزي بر چه و که؟! براي يادداشت شماره شان و اقدامات انتظامي بعدي توقف کردم، اما نگاه هاي پرکينه موجودات اطرافم هراسانم کرده بود. از خيابان وصال وارد طالقاني شديم به سمت ميدان فلسطين. جماعتي را ديدم با موتور که با صورت هاي بسته رجزخواني ميکردند. از شعارهايشان فهميدم مردمند. همراهشان شدم. وارد يکي از ادارت منطقه اي آموزش و پرورش شدند و ما هم با موتور با دنبالشان. چيزي که ميديدم باور نمي کردم. يکي پايش قلم شده بود، يکي چشمش کبود. يکي سرش خونريزي مي کرد، يکي با مولايش زار زار درد دل. يکي زخمي وحشتناک بر صورت داشت، يکي زخمي وحشتناکر بر دل! ظاهرا مشتي وحشي حامي مردک ملعون سبز بهشان حمله کرده بودند و با هرچه توانسته بودند کتکشان زده بودند. صداي نجواي زيارت عاشورايشان هنوز در گوشم مي پيچد. اذان ظهر گفته شد. نماز را خوانديم. ظاهرا بچه هاي يکي از پايگاه هاي بسيج بودند. پس از التماس هاي مکرر فرمانده شان به مقامات بالاترش، بالاخره تجهيزاتي مختصر برايشان رسيد. و چقدر دير... . ما را بيرون کردند و فقط توانستيم اجازه همراهي داشته باشيم با دست و سر خالي! واقعا ترسيده بودم! قرار بود دست خالي به ميان وحشياني برويم که معلوم نبود چه داشتند و چه کساني هستند. با خودم که خلوت کردم عقلم گفت برگردم و جانم را حفظ کنم...اما دلم راضي نشد. ياد کل يوم عاشورا و کل يوم کربلا افتادم و چه کربلا و عاشورايي از اين نزديکتر به عاشوراي اباعبدالله عليه السلام؟!

در خيابان ولي عصر ايستگاه اتوبوسي باقي نمانده بود! مقابل سفارت عراق به قدري نخاله و سنگ ريخته بود که ماشين ها توان عبور نداشتند. ميدان ولي عصر در آتش ميسوخت و چند نقطه خون هايي روي زمين بود. خيابان کريم خان شخم خرده بود! گويي گله اي گاوميش رم کرده باشند. تمام پرچين هاي سيماني وسط بلوار تخريب شده بود. سر خيابان حافظ يک تويوتاي ناجا در آتش ميسوخت. سر هر تقاطع دود بود و آتش. از حافظ رفتيم بالا و از يکي کوچه ها وارد ولي عصر شديم. اغتشاشگران به سمت ما سنگ پراني مي کردند که چند سنگ چند قدمي موتور به زمين خورد. نکته جالب اين بود که متوحشين يک پله از ما جلو بودند و ما وقتي بهشان مي رسيديم که اينان به آتشش کشيده بودند و تخريبش کرده بودند. و اين نشان از هدايت قوي اطلاعاتي و مديريت داخلي جريان بود (مطلبي که مدتي بعد وزير محترم اطلاعات تاييدش کرد). پرتاب اشتباه گاز اشک آور توسط يکي از نيروها موجب شد گازي هم نوش جان کنيم و بيشتر به سوسل بودن و خفاش صفتي اين جماعت پي ببرم! ظاهرا اوج قدرت اين مدعيان تمدن فقط آتش زدن بود و تخريب. در کوچه هاي امير آباد دختر و پسري را ديدم که سطل زباله اي را به وسط خيابان کشيدند و با پودري که داشتند در لحظه اي آتشش زدند!

تا ساعت 2 و با آمدن مردم و نيروهاي انتظامي و امنيتي کمکم موش ها به سوراخ هايشان رفتند و فضا آرام شد. هرچند در مسير برگشت زخم هايي که اين حراميان بر پيکر ايران شيعه زدند چشم را آزار ميداد. نميدانم چه فتنه اي برايمان مقرر شده بود که به عاشوراي اباعبدالله الحسين عليه السلام هم رحم نکرد. عده اي که روزي دم از قانون و خط امام (ره) و انقلاب و ولايت مي زدند، اکنون وحشيانه روز عزاي فرزند زهرا سلام الله عليها را هم آلوده به هوس هاي شيطانيشان کردند و بازهم خود را خداجو خواندند! خداجوياني که مردم بيگناه را در روز عاشورا برهنه کردند و ... گويي شيطان با دست خود سعي کرده بود انتقام تک تک روزهاي 31 سال پس از انقلاب را از اين ملت بگيرد. شاید خود شیطان هم باور نمی کرد بتواند موفق شود در ام القرای جهان اسلام چنین فاجعه ای به بار بیاورد.

اپيزود دوم: دست خدا

شايد هيچ کس گمان نميکرد اين حرمت شکني بي شرمانه منجر به در هم پيچيده شدن طومار فتنه گران شود؛ در اين صورت شايد کمي از حزن و البته خشم مردم از وحشي گري هاي افراطيون اصلاحطلب در آن روز شوم ميکاست. از فرداي آن روز اعتراضات سراسر کشور را در برگرفت. آتشي که از سينه هاي سوخته مردم شعله ور شده بود، چنان آتشفشاني به پا کرد که دودش که هيچ، شعله هايش هم به کاخ سفيد و کاخ مرمر رسيد! ملت خشم فروخورده چند ساله اش را عليه منافقين و مدعيان دروغين خط امام (ره) البته به صورت کنترل شده ابراز کرد و کاري را کرد که بايد مي کرد. هر چه به ميدان هفت تير نزديک تر ميشديم، ترافيک شديد مدرس که حرکت براي موتور را هم دشوار کرده بود نشان از جمعيتي انبوه داشت که آمده بود خواب آشفته دشمن را برهم بزند. ازدحام جمعيت در خيابان انقلاب به حدي بود که نتوانستيم با پاي پياده هم هرگز از چهارراه وليعصر جلوتر برويم. هرکس توانسته بود آمده بود تا سهمي از اين حماسه جاودان تاريخ ايران اسلامي داشته باشد.

اما مهمترين پيام نه دي، نه آنطور که يکي از حضرات دو پهلو چند روز قبل گفت تو دهني به آمريکا، بلکه تو دهني به سران فتنه، حاميان درون حکومتشان، و بعضي بزرگان يا همان خواص بي بصيرت بود. نکته اي که بعضي دوست ندارند آن را ببينند يا بشنوند. کمااينکه بعضي سياسيون بعد از اين راهپيمايي به جاي تاييد مطالبات مردم، قيم مآبانه به انتقاد از شعارهاي مردم از بعضي اقايان پرداختند. مردم همانقدر که نفرتشان از آمريکا و اسراييل و انگليس را در روز قدس و 22 بهمن فرياد مي زنند، در روز نه دي انزجارشان از سران فتنه و خواص بي بصيرت را ابراز کردند. روز نه دي خط پايان ماراتني بود که مردم زودتر از خواص مردود به خط پايانش رسيده بودند.

و رهبري که بي شک بيشتر و دقيق تر از همه از اعماق وجود مردم نه دي آگاه و مطلع بودند، نه تنها هرگز اعتراضي به موارد مطرح شده نکردند، بلکه همواره و مکرر به تعريف و تمجيد از حرکت مردم در نه دي _که اعتراضات پررنگ به بعضي حضرات جزئي اساسي از آن بود_ پرداخته اند.

نه دي به برکت شور و شعور حسینی مردم این دیار مرهمي شد بر زخم هاي جانکاهي که عده اي متوهم متوحش پرمدعا، بر جسم و جان اين سرزمين و مردمانش و البته رهبر فرزانه و صبورش در اين ماه ها _و البته سال ها_ وارد کردند و نيز دلگرمي و اميدي براي شيفتگان اين انقلاب در سراسر جهان.

اللهم اجعل عواقب الامورنا خيرا

السلام علیک یا اباعبدالله...

parandeyebibak — Thu, 16 Dec 2010 00:57:00 GMT

_{السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ وَ عَلَى الْأَرْوَاحِ الَّتِي حَلَّتْ بِفِنَائِكَ‏ * عَلَيْكَ مِنِّي سَلاَمُ اللَّهِ أَبَداً مَا بَقِيتُ وَ بَقِيَ اللَّيْلُ وَ النَّهَارُ وَ لاَ جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنِّي لِزِيَارَتِكُمْ * السَّلاَمُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلَى عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ (وَ عَلَى أَوْلاَدِ الْحُسَيْنِ) وَ عَلَى أَصْحَابِ الْحُسَيْنِ‏}

رویای برباد رفته غرب در "شرق"

parandeyebibak — Mon, 06 Dec 2010 22:56:00 GMT

ايام عزاداري سرور و سالار شهيدان به عاشقانش تسليت باد.

روزنامه شرق که نامش جزء افعال معکوس بوده! و تمايل شديدي به غرب دارد، نمونه اي بي نهايت کامل از يک روزنامه به عنوان رکن چهارم دموکراسي غربيست که وظايف خود را طبق مانفيست ديکته شده مقاماتش به خوبي انجام مي دهد و با مطالعه و بررسي و تحليل مطالب اين روزنامه به خوبي مي توان به رويکرد غرب در مسايل مختلف پي برد. اين روزنامه که علاقه بسيار زيادي به چاپ عکس زن در صفحه اول خود دارد (موضوعي که خود نيازمند تحليل مفصل جداگانه ايست) غالبا تيترهايي قابل پيش بيني از حوادث کشور کار مي کند که با رصد سايت هاي خارجي و اطلاع از نقطه نظر اتاق فکر حضرات، با دقت بالايي محقق مي شود!

چند هفته قبل (سه شنبه 25 آبان) که خبر اعدام جاني شهلا روي خروجي خبرگزاري ها قرار گرفت، اين روزنامه با چاپ عکسي که به طرزي حرفه اي و تقلاي هرچه بيشتر سعي در القاي مظلوميت و معصوميت در نگاه اين زن داشت، به استقبال اين حکم قضايي رفت. حال آنکه خبر پيام مهمي رهبري به کنگره عظيم حج با عکس و فونتي در گوشه بالاي روزنامه کار شده بود که براي خواندنش نياز به ذره بين بود!

جايي رويکرد منافقانه و ليبرال مسلکانه گردانندگان روزنامه آشکار مي شود که ميبينيم اين روزنامه براي جنايتکاراني مانند خانم فوق و يا سکينه آشتياني ننه من غربيم بازي در مي آورد، اما آنجا که پاي شهادت مادري باردار (مروه الشربيني) در سرزمين اربابانش به ميان مي آيد، سکوتي موذيانه مي کند تا دل تروريست هاي وحشي را آزرده نکند؛ مبادا که جيره و مواجبي قطع شود.

اما تيتر روز يکشنبه "شرق" تيتري بود که به نظر مي رسيد نوسيندگان و شوراي سردبيري اش مدت هاست آن را آماده کرده اند و منتظر بهانه اي هستند تا به عنوان تيتر خبري کار کنند! "اعتراض قم"! عنوان تيتري بود که اين روزنامه به بهانه انتقاد آقاي وحيد ( از مراجع تقلید) از مختارنامه با حداکثر اندازه فونت ممکن کار کرده بود! پس از شکست اردوکشي هاي وحشيانه فتنه گران پس از راهپيمايي هاي کوبنده مردم در نه دي و 22 بهمن، عوامل داخلي و خارجي فتنه نيروي خود را روي قم (که به تعبير امام خامنه اي _ سايه اش بر سرمان مستدام_ قلب پرتحرک نظام اسلاميست) و نفوذ در بيوت مراجع معظم و علماي فاضل حوزه متمرکز کردند. هرچند با توجه به حجم شيطنت هاي انجام شده و ارتباطات عناصر سفارتخانه هاي خارجي (به گفته وزير محترم اطلاعات) هر از گاهي بعضي اظهار نظرها دل دلسوزين انقلاب را مي آزرد و بيم آن بود که منجر به ايجاد شکاف بين نظام اسلامي و حوزه علميه قم شود، اما سفر پرخير و برکت رهبري عزيز و فرزانه انقلاب به اين شهر و استقبال بي نظير مردم، طلاب، دانشجويان و علما و مراجع حوزه از ايشان آب سردي بود بر تمام برنامه ريزي هاي فتنه گران وطن فروش و دوست و دشمن فهميد حوزه به هر حال حامي نظام بوده و هست. هرچند سفرهاي بعدي رهبري به قم بلافاصله پس از بازگشتشان، شائبه تحرکات مسئله ساز را تقويت مي کرد، اما به هر صورت دشمن نتوانست از اين طرفند چيزي کسب کند. گردانندگان روزنامه شرق نيز که ظاهرا به عنوان رسانه کليدي جريان فتنه داخلي و خارجي مدت ها قبل در تدارک تيتر "اعتراض قم" بودند، پس از ناکامي و خوردن تودهني از ملت و علما، اينبار به بهانه اعتراض يکي از آقايان، با تعميم اين اعتراض به کل قم!! روياي بدباد رفته مقامات بالادستي اشان را فرياد کشيدند! گويا شدت سوختگي شرقيان! از موفقيت اخير ورزشکاران دختر مسلمان ايراني به حدي بوده، که با فراموشي اتهاماتي که پيش از تير 84 به رييس جمهور مي زدند، فرياد وااسلاما سرداده اند!! البته در اين شماره هم اين روزنامه فرصت چاپ يک زن را از دست نداده! و به بهانه نشست امنيتي اردن عکس بزرگي از کلينتون چاپ کرده!! در حاليکه خبر مهم مذاکرات هسته اي را در گوشه اي بازهم به صورت ذره بيني منعکس نموده است!

البته از بين مقامات اين روزنامه علاقه بي اندازه اي به حضرت آيت الله هاشمي رفسنجاني، رياست محترم مجلس خبرگان رهبري، و رياست معزز مجمع تشخيص مصلحت نظام دارد و سخنراني هاي وي را همواره با عکس و تيتر درشت و با ذوق زدگي هرچه تمام پوشش مي دهد. در کشور همه آزادند تا نظرات خود را داشته باشند و مثلا به هيچ وجه خوب نيست شرق هم مثل ايران و وطن امروز يا کيهان تتير بزند، و درواقع انتقاد جدي به امثال شرق نيست! اما سوال اينجاست که کساني که مدعي ارتباط نزديک خط مشي رهبري و حضرت آيت الله هاشمي رفسنجاني، رياست محترم مجلس خبرگان رهبري، و رياست معزز مجمع تشخيص مصلحت نظام و يا جناب آقاي دکتر علي لايجاني، رياست محترم مجلس شوراي اسلامي و رياست سابق سازمان صدا و سيما هستند، چطور مي شود که اين روزنامه هرگز عکس و نقل قولي از رهبري آنچنان که به موارد مربوط به حضرات فوق الذکر مي پردازد در صفحه اول کار نمي نمي کند؟! تفاوت کار رهبري با اقايان (که علاقه مفرطي به نزديک نشان دادن خود با ايشان دارند) کجاست؟! يا بهتر از اين، وجه اشتراک امثال شرق و گردانندگانش با حضرات، مخصوصا نفردوم چيست؟! بيصبرانه منتظر پاسخم.

البته موضوع روزنامه هايي مانند شرق و نوع مواجه آن ها با افراد و جريان ها مي تواند در بازشناسي آن ها بي اندازه مفيد واقع شود که نيازمند بحث هاي مفصل تريست.

سخني هم با آقاي وحيد به عنوان يک دانشجو؛

استاد گرامي که چنين با هيجان از شورش امت مذهبي در اعتراض به نشان دادن تصوير حضرت ابالفضل عباس عليه السلام هشدار داده ايد (بر فرض صحت کلام شما)، مي توان جوياي واکنش آن جناب به هتک حرمت بي شرمانه عده اي منافق و بهايي و همجنس باز و ضد دين به ساحت مقدس امام حسين عليه السلام و به آتش کشيدن شمايل و علايم حضرت ابالفضل العباس عليه السلام و حمله وحشيانه به عزاداران حضرتشان در روز عاشورای سال گذشته شد؟!

سوالات ديگر مانند عدم ملاقات شما با رهبري (که بي شک لياقت مي طلبد) بماند براي بعد. (انتقاد آيت الله انصاري شيرازي از اين مسيله و گفتن اينکه اين امر موجب بدنامي بيت آقاي وحيد شده را در اینجا بخوانيد)

راجع به روزنامه آفتاب يزد هم مطالبي دارم که خواهم نوشت.

پینوشت: روزنامه آفتابه یزد بدجوری دوست داره براش بنویسم!امروزم شاهکار کرده باز! به وقتش.

گير کار مختار و مختارها کجاست؟!

parandeyebibak — Fri, 03 Dec 2010 21:39:00 GMT

"البته آنهايی كه در كربلا شهيد شدند، كفّاره‌ی اشتباهشان داده شد. درباره‌ی آنها بحثی نيست و اسمشان را هم نمی‌آوريم. اما كسانی از خواص، به كربلا هم نرفتند. نتوانستند بروند؛ توفيق پيدا نكردند و البته، بعد مجبور شدند جزو توّابين شوند. چه فايده؟! وقتی امام حسين عليه‌السّلام كشته شد؛ وقتی فرزند پيغمبر از دست رفت؛ وقتی فاجعه اتّفاق افتاد؛ وقتی حركت تاريخ به سمت سراشيب آغاز شد، ديگرچه فايده؟! لذاست كه در تاريخ، عدّه‌ی توّابين، چند برابر عدّه‌ی شهدای كربلاست. شهدای كربلا همه در يك روز كشته شدند؛ توّابين نيز همه در يك روز كشته شدند. اما اثری كه توّابين در تاريخ گذاشتند، يك هزارم اثری كه شهدای كربلا گذاشتند، نيست! به‌خاطر اين‌كه در وقت خود نيامدند. كار را در لحظه‌ی خود انجام ندادند. دير تصميم گرفتند و دير تشخيص دادند."

عبارات بالا که به قیام توابین (سلیمان بن صرد خزاعی و یارانش) اشاره دارد قسمتي از بيانات مفصل رهبر فرزانه انقلاب در بيست خردادماه سال 75 در ديدار با جمعي از فرماندهان سپاه، راجع بحث عوام و خواص در جامعه اسلاميست که خواندن چندباره اش را به شدت پیشنهاد میکنم (در اينجا بخوانيد). خط آخر کلام فوق، در اقل کلام نقص کار توابین را عيان مي کند که وجه مشترک آن ها با مختار ثقفی بود. هرچند مختار با قیامی که بعد از کشته شدن توابین کرد انتقام خون او و یارانش را هم گرفت اما اگر مختار به موقع تصمیم درستی می گرفت نه حادثه کربلا رخ می داد نه نیازی به قیام توابین بود.

اما مختار...مختار را نمي توان به بي تقوايي، ترسو بودن، ولايي نبودن و فرار از جهاد متهم کرد؛ چراکه قبل از حوادث کوفه نقض اين گزاره ها را اثبات کرده بود. مشکل مختار در چند نکته به ظاهر فرعي بود که همانها منجر به سکوت او و اقدام دير هنگامش و در نتيجه وقوع فاجعه کربلا شد. اما مي توان اشتباهات کليدي مختار را در چند مورد چنين برشمرد:

1. نتيجه گرايي به جاي تکليف گرايي: شايد مهمترين ضعف مختار، تکيه اش بر نتيجه انجام کار بود که باعث شد از خوف شکست دربرابر سپاهيان يزيد دست به شمشير نبرد و ديگراني را هم که چنين قصدي داشتند از انجام اين کار نهي کند. پير جماران، خميني کبير (ره) جمله اي راهبردي دارند که التزام به آن مي تواند در عرصه هاي شخصي و اجتماعي راهگشاي بسياري از تصميم گيري هاي انسان باشد. "من مامور به انجام وظيفه ام، نه حصول نتيجه!" مشکل مختار اين بود که به جاي عمل به تکليفش در پيشگاه الهي، نگاهش به نتيجه حاصله بود و چون از نتيجه مبارزه اش بيم داشت، حوادث کربلا را از کنج سياه چال دنبال کرد، نه در ميدان نبرد.

2. غرور و تکبر: نمي توان غرور و تکبر مختار ثقفي را جزو عوامل منجر به اجتناب مختار از مبارزه ندانست. غروري که ارتباط مستقيم با نتيجه گرايي او داشت و باعث شد عليرغم ارادتي که به امامش و علمي که به حقانيت ايشان داشت، پيش از آمدنشان شمشيرش را در خاک فرو کند.

3. آلوده شدن به دنيا: پرداختن بيش از حد به دنيا و تلاش مضاعف! براي کسب روزي (حتي از نوع حلالش) او را در آن مقطع حساس وابسته به زندگي کرد و عرق ريختن در مزارعش را بر عرق ريختن در ميدان رزم رحجان داد.

4. عقلانيت بيش از حد: مختار بيش از اندازه به کياست و درايت خود تشخيص درستش ايمان داشت و ذره اي احتمال خطا در تصميم گيري اش را نمیداد. همين عقلانيت مفرط نيز در بزنگاه قيام امام حسين عليه السلام مانع از اقدام جدي او شد.

هرچند مختار پس از آزادي از زندان، با قيامش تلاش کرد انتقام خون خون خدا را بگيرد، اما آيا توانست شهداي معظم کربلا را زنده کند؟

پينوشت: معتقدم در فضاي سياسي کشور در خواص، مختاري نداريم! متاسفانه خواص جامعه ما يا ابن زيادند، يا يزيد، يا عمر و عاص، و يا شريح قاضي. البته نمي توان اشعث ها و ابوموسي ها!!! رو هم ناديده گرفت. اما در بين عوام جامعه افراد با خصوصيات مختار کم نداريم.

پيشنهاد مي دم اين مطلب رو هم بخونین! اولين روز سربازي ام در کهريزک!!